Autor:  - Zbigniew Herbert
Jak namioty przed burzą marszczą się złote opończe 
przybór gorącej purpury odsłania piersi i stopy
cedrowi apostołowie unoszą ogromne głowy 
nad wysokością zawisa broda ciemna jak topór

Kwitną snycerskie palce. Cud się dłoniom wymyka
więc kładą je na powietrzu - powietrze się burzy jak struny
Gwiazdy się mącą na niebie z gwiazd jest także muzyka
lecz nie dosięga ziemi i trwa wysoko jak luna.

A Panna Maria usypia. Idzie na dno zdziwienia
trzymają ją w wątłej siatce umiłowane oczy
upada coraz wyżej jak strumień przez palce przenika
a oni schylają się z trudem nad wstępującym obłokiem
___________________________
Piękno i szczegóły ołtarza z kościoła Mariackiego - podziwiać możemy TU